დედამიწა სავსეა ფერებით… შეცნობილით…თვალით აღსაქმელით…დანახულით… მაგრამ არის კიდევ სხვა…. სულში არსებული ფერები (სული ყველაზე მთვარი მოქმედი პირია მუდამ ჩვენს პლანეტაზე) ისეთი,რომელთა შეცნობაც მხოლოდ იმ ადამიანზეა დამოკიდებული,ვის სულშიც ჩაბუდებულა ესა თუ ის ფერი… თუმცა შეიძლება ისე გალიოს წუთი-სოფელი ბევრმა,ვერცერთის არათუ შეცნობა,არამედ აღმოჩენაც კი ვერ შეძლოს… მათ კი ვინც უკვე აღმოაჩინა,არ გაუკვირდებათ ჩემი დღიურად გასიტყვებული სისულელენი … მონატრებისფერი ყველაზე ცუღლუტად დაუმორჩილებელი ფერია… რაც არ უნდა ეცადო მისთვის თვალის არიდებას,მაინც ჯიუტად გიფარფატებს "ცხვირწინ” და ენას გიყოფს :) ეს ის ფერია,რომელმაც ერთი თუ აიშვაააა,მერე…..ოოოოოოოო… მერე იმედი აღარ უნდა გქონდეთ რომ რამეს მოუხერხებ… კაკტუსივით ჩხვლეტია ეკლები აქვს და მაინც სასიამოვნოა მისი შეგრძნება :) სუუუულელი სუუუულელი ფერი-განცდად ქცეული, ახლა სწორედ მასე დათარეშობს ჩემი კლავიატურის ახლოს და მთელი მონდომებით ცდილობს ყურადღება მიიქციოს…. ხოდა გავიქეცი :D იმედის გაცრუება არ მჩვევია და მივხედავ ამ "გადარეულს” და მივუჩენ როგორმე სულის პალიტრაზე თავის ადგილს… თქვენ კი… თუკი რომელიმე გზა(ნეტ)არეული შემოეხეტებით აქ,ამ პლანეტაზე და ამ ნაწერს წააწყდებით,ნუ დაიზარებთ წაკითხვას და გაიღიმეთ… ჩემს თბიიილ სი სუ ლე ლე ზე ….
|